گونه‌شناسی تدفین‌های خمره‌ای پیش از تاریخ دشت خوزستان و فلات مرکزی ایران

فلات مرکزی ایران، واقع در جنوب رشته کوه‌های البرز و محدود به کوه‌های زاگرس و کویر مرکزی، از دوران باستان نقش مهمی در ارتباطات منطقه‌ای داشته است. این فلات به دلیل زیست بوم مناسب و دسترسی به مراکز فرهنگی و اجتماعی برای سکونت انتخاب می‌شد.
راه‌های باستانی مانند راه جنوبی و شمالی، ارتباطات گسترده‌ای بین خوزستان، فارس، اصفهان، کاشان و قم ایجاد می‌کردند. کاوش‌های باستان‌شناسی در این منطقه نشان‌دهنده باورها و آیین‌های مردم باستان است.
تدفین‌های خمره‌ای، مربوط به دوره آغاز ایلامی و عمدتاً برای نوزادان و نابالغین، در این منطقه رایج بود. این تدفین‌ها با هدف حفظ استخوان‌های کودکان و تداعی رحم مادر انجام می‌شد. قبور خمره‌ای در محوطه‌های باستانی همچون سیلک، اریسمان، قلی درویش، ازبکی، سفالین و اسماعیل آباد در فلات مرکزی و همچنین آکروپل شوش در خوزستان یافته شده‌اند.

 

فایل پایان نامه: (گونه‌شناسی تدفین‌های خمره‌ای پیش از تاریخ دشت خوزستان و فلات مرکزی ایران)