کاروانسراباقرآباد
کاروانسرای باقرآباد مربوط به دوره قاجار است و در شهرستان قم، بخش مرکزی، کیلومتر ۳۰ جاده تهران(حاشیه جاده قدیم ) واقع شده است.
این اثر در تاریخ ۱۹ اسفند ۱۳۸۰ با شمارهٔ ثبت ۴۸۶۲ به عنوان یکی از آثار ملی ایران به ثبت رسیده است.
کاروانسرای باقر آباد که روزگاری مامن و منزلگاه کاروانیان بسیاری در مسیر قم به ری بوده اکنون در دل بیابان مخروبه و رها شده است
کاروانسرای باقرآباد
به گزارش خبرگزاري دانشجويان ايران
كاروانسراي باقرآباد در قم در راستاي راه اصلي و كاروانهاي مهم منطقه در دوره قاجاريه بنا شده است.
باقرآباد در موقعيت طول جغرافيايي 50 درجه و 5/50 دقيقه و عرض جغرافيايي 34 درجه و 5/55 دقيق در منطقهاي در قسمت جنوب شرقي درياچه حوضه سلطان بوده و داراي يك حلقه چشمه آب است و در منطقهاي كوهپايهيي قرار گرفته است.
در حال حاضر روستاي باقرآباد عملا خالي از سكنه بوده و كاروانسراي باقرآباد در تقاطع جاده قديم تهران - قم و يك مسير فرعي به سمت غرب، قرار گرفته است كه به يك منطقه نظامي منتهي ميشود.
كاروانسراي باقرآباد در راستاي راه اصلي و كاروانهاي مهم منطقه در دوره قاجاريه بنا گرديده است و در كتاب كاروانسراهاي ايران نام و مشخصات آن ذكر گرديده كه البته پلان ارايه شده با وضعيت موجود سازگاري ندارد.
مسير باستاني عبوري از كنار كاروانسرا به وضوح قابل تشخيص نيست؛ ولي در حال حاضر جاده قديم تهران - قم از كناره شرقي آثار موجود ميگذرد. با بررسيهاي به عمل آمده وجود آثاري در قسمت شرقي جاده مشاهده شده كه فرم كلي اوليه كاروانسرا را مشخص ميكند. به عبارتي ديگر جاده قديم تهران - قم دقيقا از روي كاروانسرا عبور كرده و نيمه شرقي تقريبا تخريب شده است و آثار اندكي از آن در كنار جاده قابل تشخيص است. كاروانسراي باقرآباد توسط جاده به دو نيم شده است؛ قسمت شرقي شامل يك ديوار و يك چشمه آب ميباشد و قسمت غربي به دليل وجود فضاهاي اصلي كاروانسرا تا حدودي سالم بوده و مورد استفاده قرار گرفتهاند. اين قسمت داراي يك ورودي در محور اصلي است كه داراي تقسيمات فضايي خاص خود ميباشد. در هر طرف اين محور يك شبستان و پنج حجره به صورت قرينه ديده ميشود. حجرهها در دورههاي مختلف مورد بازسازي و بهرهبرداري قرار گرفتهاند؛ ولي تالارهاي پشتي تقريبا در حال از بين رفتن هستند كه در بعضي نقاط ستونهاي آن، قطعات چوبي و ميخهاي خاص وجود دارند كه احتمالا براي نگهداري چارپايان مورد استفاده قرار ميگرفتهاند. در قسمت شمال شرقي آثار موجود ساختمان يك برج قابل شناسايي است كه دچار تخريب زيادي شده؛ ولي هنوز فرم كلي و پلههاي ارتباطي آن قابل شناسايي است. مصالح عمده به كار رفته در بنا سنگ و آجر ميباشد كه تقريبا ميتوان گفت از سنگ در ديوارهها و ستونها استفاده شده و از آجر در پوشش سقفهاي گنبدي اين بنا در تاريخ 80/12/19 به شماره 4862 در آثار ملي ايران به ثبت رسيده است.