خانه تاریخی آشیخ عبدالکریم حائری

عبدالکریم حائری مِهرجَردی، معروف به شیخ عبدالکریم حائری میبدی (آیت‌الله مؤسس)[ (۱۲۳۸ – ۱۰ بهمن ۱۳۱۵ خورشیدی) از مجتهدان و مراجع تقلید شیعه و بنیان‌گذار حوزهٔ علمیهٔ قم بود.

 خانه آشیخ عبدالکریم حائری با بیش از  120 سال سابقه ، در دوره قاجار ساخته شده است . معماری بنای خانه بسیار ساده و بدور از تزیینات خانه های مرسوم در دوره قاجار است
خانه شامل سه ورودی ( یکی اصلی و عمومی و دو در خصوصی )  درب اصلی ، شامل ورودی با  سردري كوتاه و  طاق قوسي شكل، به سبك رومي است.
 این ورودی از طریق یک  پاگرد به حياط مركزي (ميانسرا) ارتباط دارد. مساحت کل  بنا ، 479 متر مربع است كه 360 متر آن زير بنا است . خانه در مجموع 10 اطاق دارد و از اين ميان ، 5 اطاق بزرگ و جا دار است .
يكي از بخش هاي مهم خانه ، جبهه شرقي است كه از طريق يك بادگير ، با فضاي جانبي و زير زمين مرتبط مي شود .
ستونهاي سنگي زيبا با اطاقهای اطراف حیاط مرکزی را در بر گرفته است.
هم‌اکنون سقف ا این خانه تاریخی با پوشش سبک تبدیل به سالن مطالعه و اتاقهای اطراف به کتابخانه تبدیل شده است . این خانه در کنار خانه های تاریخی آیت الله بروجردی و آیت الله گلپایگانی در خیابان انقلاب( چهارمردان )  کوچه ششم ( کوچه آسید حسن ) واقع شده است .

منزل آيت الله حائري ، بنيانگذار حوزه علميه قم ، 18 ارديبهشت 1380 ، با شماره 3787 در فهرست آثار ملي به ثبت رسيده و تحت حفاظت سازمان ميراث فرهنگي كشور قرار دارد.