اوضاع سیاسی مذهبی قم در دو قرن اول اسلامی
شهر قم یکی از مراکز قدیمی شیعهنشین در ایران است که از نیمه دوم قرن اول هجری پذیرای مسلمانان عرب با گرایش شیعی شد و به یکی از قطبهای علمی تشیع تبدیل گردید. با ورود اشعریان به قم، این شهر به یک مرکز شیعی تبدیل شد. مهاجرت طالبیان به قم، این شهر را به کانون مخالفت با دولت عباسی و بزرگترین پایگاه تشیع در ناحیه جبال تبدیل کرد.
دور بودن قم از مأمورین خلافت و تناسب آب و هوای قم با زندگی عربها، از علل عمده مهاجرت مخالفین حکومت به این منطقه بود. در زمان خلافت امویان و عباسیان، به دلیل ظلم و ستم نسبت به خانواده رسول اکرم (ص)، این بزرگان به ایران و شهر قم مهاجرت کردند. اگرچه قم از نظر طبیعی و آب کافی محروم بود، اما به دلیل جایگاه معنوی و ایمانی، شهر قم اهمیت ویژهای پیدا کرد.
حضور حضرت فاطمه معصومه (س) فصل تازهای در تاریخ قم به شمار میآید. این نوشتار به بررسی پیشینه تاریخی قم، نقش آن در تاریخ تشیع و اوضاع سیاسی آن در دو قرن اول اسلامی پرداخته است.
فایل پایان نامه: (اوضاع سیاسی مذهبی قم در دو قرن اول اسلامی)